Επιλογή Σπερματοζωαρίων

  • IMSI (Intra-Cytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection)

Με την τεχνική IMSI δηλαδή την ενδοκυτταροπλασματική έγχυση μορφολογικά επιλεγμένων σπερματοζωαρίων μεγεθύνεται η εικόνα του σπέρματος 6.600 φορές, επιτρέποντας έτσι στους εμβρυολόγους να διαλέξουν τα καλύτερα μορφολογικά και πιο υγιή σπερματοζωάρια. Η τεχνική IMSI συμβάλλει στη βελτίωση του ποσοστού επιτυχίας σε περιστατικά με κακή μορφολογία σπερματοζωαρίων. Σύμφωνα με μελέτες έχει δειχθεί ότι η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα ποσοστά γονιμοποίησης ωαρίων, καλύτερη ποιότητα των εμβρύων και ως εκ τούτου καλύτερα ποσοστά εγκυμοσύνης. Είναι επίσης χρήσιμη σε ζευγάρια με ανεξήγητη υπογονιμότητα.

  • PICSI (Physiological Intra- Cytoplasmic Sperm Injection)

Στη συμβατική τεχνική μικρογονιμοποίησης (ICSI) τα σπερματοζωάρια παρατηρούνται από τους εμβρυολόγους και επιλέγονται μόνο τα καλύτερα, σύμφωνα με τα διεθνή κριτήρια μορφολογίας και κινητικότητας. Στην περίπτωση της τεχνικής PICSI, επιπλέον κριτήριο για την επιλογή των σπερματοζωαρίων είναι η ικανότητα σύνδεσής τους σε υαλουρονικό οξύ. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται τρυβλία με καλλιεργητικό μέσο που περιέχει υαλουρονικό οξύ. Προσθέτοντας δείγμα σπέρματος, δεσμεύονται μόνο τα καλύτερα ποιοτικά σπερματοζωάρια και μπορούν να επιλεχθούν από τους εμβρυολόγους για τη μικρογονιμοποίηση. Η αρχή της μεθόδου στηρίζεται στο γεγονός ότι το υαλουρονικό οξύ βρίσκεται φυσικά στην ουσία που περιβάλλει το ωάριο και παίζει σημαντικό ρόλο στην ένωση ωαρίου- σπερματοζωαρίου. Συνεπώς, σπερματοζωάρια που εμφανίζουν ικανότητα πρόσδεσης με το υαλουρονικό οξύ αναμένεται να είναι ώριμα και με χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης χρωμοσωμικών ανωμαλιών. Η τεχνική αυτή είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις αποτυχίας ή χαμηλού ποσοστού επιτυχίας έπειτα από προηγούμενες προσπάθειες ICSI, σε ζευγάρια με κακής ποιότητας έμβρυα, ή έμβρυα που δεν αναπτύσσονται επαρκώς, καθώς και σε περιπτώσεις ζευγαριών που αντιμετωπίζουν επαναλαμβανόμενες αποβολές ή έχει διαπιστωθεί ανδρική υπογονιμότητα και υψηλό ποσοστό κατακερματισμού DNA του σπέρματος (DFI).

  • DFI (DNA Fragmentation Index)

Με την εξέταση DFI μπορεί να υπολογιστεί το ποσοστό του κατακερματισμού του DNA των σπερματοζωαρίων. Ο κατακερματισμός, δηλαδή η κατάτμηση του DNA, αποτελεί αντικείμενο πολλών μελετών και έχει συσχετιστεί με φτωχή εμβρυϊκή ανάπτυξη, μειωμένα ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης, καθώς και με αποβολές, ειδικά όταν τα ποσοστά κατακερματισμού υπερβούν το όριο του 30%. Ο κατακερματισμός του DNA εμφανίζεται συνήθως σε σπερματοζωάρια που εμφανίζουν χαμηλή κινητικότητα και κακή μορφολογία. Ωστόσο, υψηλά ποσοστά έχουν παρατηρηθεί και σε δείγματα σπέρματος που εμφανίζουν φυσιολογικές παραμέτρους, γεγονός που συνδέει τον κατακερματισμό του DNA των σπερματοζωαρίων με περιπτώσεις ανεξήγητης υπογονιμότητας. Αίτια του κατακερματισμού μπορεί να είναι διάφοροι εξωγενείς παράγοντες, όπως η έκθεση σε περιβαλλοντικές και τοξικές ουσίες, το κάπνισμα, η ηλικία του άντρα, η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες, η χημειοθεραπεία, κ.ά., καθώς και ενδογενείς παράγοντες κατά τη σπερματογένεση. Εξέταση DFI συνίσταται σε άντρες με μη φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα,  σε ζευγάρια με επαναλαμβανόμενες αποβολές και χαμηλής ποιότητας έμβρυα ή μη σχηματισμού βλαστοκύστεων έπειτα από προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης.

  • FERTILE®

Οι νέες τεχνικές επιλογής σπερματοζωαρίων  για τη χρήση σε τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής  (ICSI, IVF, σπερματέγχυση) στηρίζονται πλέον σε συστήματα που μιμούνται το φυσικό περιβάλλον του οργανισμού. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργεί και το Fertile® κιτ. Φυσιολογικά, τα σπερματοζωάρια διέρχονται από «μικροκανάλια» βλέννας στο γυναικείο σύστημα, καθώς αναζητούν το ωάριο. Το κιτ αυτό περιέχει ειδική αντικειμενοφόρο πλάκα, στην οποία υπάρχουν μικροί δίοδοι με σημείο εισόδου και εξόδου, που περιέχουν ειδικό διάλυμα. Δείγμα σπέρματος τοποθετείται στην είσοδο, και δια μέσου του καναλιού προχωράνε και διέρχονται από την έξοδο μόνο τα σπερματοζωάρια καλής κινητικότητας, τα οποία μπορούν να επιλεχθούν. Η παραπάνω τεχνική μιμείται τη φυσιολογική πορεία των σπερματοζωαρίων από τον τράχηλό προς το περιβάλλον της μήτρας. Με τη νέα αυτή τεχνική επιλογής αποφεύγονται τεχνικές που περιλαμβάνουν φυγοκέντρηση και ανάδευση, οι οποίες καταστρέφουν τα σπερματοζωάρια. Επιπλέον, τα σπερματοζωάρια που φτάνουν στο σημείο εξόδου- και συνεπώς επιλέγονται- επιδεικνύουν καλύτερη μορφολογία, χαμηλότερα επίπεδα δραστικών μορφών οξυγόνου– που επηρεάζουν αρνητικά το κύτταρο- και χαμηλότερα επίπεδα κατακερματισμού του DNA σε σχέση με το αρχικό δείγμα σπέρματος.

 

 

Share this video